ایستادن دو سوی یک فیلم دو سویه 2

 

LA-VIE-D-ADELEinside movies©

تماشاگران فرانسوی و فرانسه‌زبان‌ها فیلم را پسندیدند. در میان منتقدان، حتا درون کایه که آن‌را سومین فیلم سال اعلام کرد، دو دستگی‌ها فراوان بود. استفان دُلُرمِ سردبیر، دو ستاره به فیلم داد و در ده فیلم سالش جایی برای آن در نظر نگرفت: «از شما چه پنهان، فیلمِ کشیش ما را دوپاره کرد. شاید به این خاطر که خود فیلم دوپاره است. دو فصل بیش از آن‌که هم‌چون دو اپیزود عرضه شوند، به دو مرحله از یک نمایش می‌مانند…». او این دوپارگی میان لیریسم و ناتورالیسم را مشکل اساسیِ فرانسوی‌ها می‌داند و برای چاره‌جویی به سینماگری فلاش‌بک می‌زند که «ملعونِ جاودانه»ی سینمای فرانسه است: ژان گرِمیون. «اما فصل سومی هم هست، آن‌چیزی که ژان گرِمیون رئالیسمِ احساسات می‌نامد». انگلیسی‌زبان‌ها هم از این دودستگی بی‌نصیب نماندند. سایت اند ساند همراه کایه بود: رده‌ی سوم در میان ده فیلم سال. حتا جاناتان رُزنبامِ کهنه‌کار هم به فیلم روی خوش نشان داد و از استانداردهای دوگانه‌ای که صحنه‌های این فیلم را پورنوگرافی تعبیر می‌کنند گلایه کرد (+). از آن‌سو، یکی از تندوتیزترین نقدها را مارک پِرَنسان در گزارشش از کن برای سینمااسکوپ (+) علیه زندگی اَدل نوشت. خانم دارگِس هم در گزارشش برای نیویورک تایمز (+) از دیدی زنانه، فیلم را زیر سوال برد. در روزهای آینده به زندگی اَدل بر خواهیم گشت…


باشگاه خریداران دالاس

 

Matthew McConaugheyPhoto : Remstar

فیلمی که درباره‌ی مبارزه‌ی یک ایدزیِ بی‌کله برای زنده ماندن است، در مقیاسی دیگر، اشارتی‌ست به مبارزه‌ی فیلم‌های کوچک برای بقا. ایدز بیماریِ اقلیت است، بلای جان درحاشیه‌مانده‌هاست. جنگ سیستم (این‌جا: اداره‌ی مواد غذایی و دارویی آمریکا) با تک‌مانده‌ها و مستقل‌هایی که می‌خواهند طرح خود را دراندازند. باشگاه خریداران دالاس فیلمی‌ست پر از طراوت، یعنی همان چیزی‌که  از فیلم‌هایی با مال محدود و آمال نامحدود انتظار می‌رود. ژان-مارک وَلِه از مونترال، که هشت سال پیش با .C.R.A.Z.Y بر صدر کانادا تکیه زده بود،  این‌بار به آمریکا رفته تا با بازی گرفتن از متیو مک‌کانهی و جرد لتو، فیلمی با این شعار بر پوسترش بسازد: «جرأت زیستن».


جاذبه 8

 

r-NEW-GRAVITY-TRAILER-large570جاذبه، آلفونسو کوارون، 2013

یکی از فیلم‌های پر«جاذبه»ی امسال. چه کسی کودکی‌اش را به‌خیال فضانورد یا هوانورد شدن نگذرانده؟ برای آن‌ها، تجربه‌ی این فیلم، به‌خصوص روی پرده، فراموش‌ناشدنی خواهد بود. از همان اولین‌روزهای سینما با سفر به ماهِ ملی‌یس تا سال‌های جنگ سرد و رقابت بلوک‌های شرق و غرب برای تصاحب فضا، سینما همیشه نیم‌نگاهی به فرای زمین داشته است. آلفونسو کوارون اما، فیلمش را در جوار و  مدار زمین نگه می‌دارد. در این فاصله، به‌جای مدح بی‌کرانگیِ فضا، بزرگیِ زمینِ خاموش، آرمیده در پس‌زمینه، مساله‌ی اصلی‌ست. جاذبه بیش از آن‌که فیلمی فضایی (و به‌رسم مألوف، علمی-تخیلی) باشد، یک فیلم فضایی-زمینی‌ست. زمین یکی از کاراکترهای فیلم است که رنگ عوض می‌کند و در سکوت، از حالتی به حالت دیگر می‌غلتد. زمین پدیدآورنده‌ی نیروی اصلی فیلم هم هست: جاذبه. کوارون سفری شگفت‌انگیز را روایت می‌کند از بی‌وزنی به جاذبه؛ از تقلای انسانی تنهامانده دربرابر مرگ (در مدار صفر جاذبه) تا زمین.

یکی از صحنه‌های به‌یادماندنی جاذبه، گفتگوی رادیوییِ ساندرا بولاک است با صدایی ناشناس که به زبانی غریب چیزهایی می‌گوید. آنینگاک، فیلم کوتاه یوناس کوارون (پسر آلفونسو کوارون) ماجرا را از آن‌سوی خط نشان می‌دهد (+).


10 فیلم برتر 2013 از نگاه کایه 4

 


01-Stranger by the Lake

02-Spring Breakers

03-Blue Is the Warmest Color (La Vie d’adèle)

04-Gravity

05-A Touch of Sin

06-Lincoln

07-Jealousy

08-Nobody’s Daughter Haewon

09-You and the Night (Les Rencontres d’apres minuit)

10- Age of Panic (La bataille de Solferino)

* عکس‌ها را از صفحه‌ی فیسبوک کایه دو سینما برداشته‌ام.




جی. جی. آبرامز 2

 

JJ Abrams. Photograph: Stewart Cook / Rex Features

 

از پرونده‌ی مفصلی که کایه دو سینما در شماره‌ی ژوئن 2013 به جی. جی. آبرامز اختصاص داد، نوشته‌ی سیریل بِگَن را انتخاب و ترجمه کرده‌ام. در «فیلمخانه‌»ی ششم (پاییز 92) پیدایش می‌کنید.

…سال 1982، موقع اکران مهاجمان صندوق گمشده از اسپیلبرگ، سرژ دَنه در متنی یادآور شد که تهیه‌کننده‌ی فیلم، جُرج لوکاس، تا چه حد نسبت به سینما دارای «درکی‌ست همزمان عملی (فوت‌وفن بلد است) و ناشی از تفکر (سینه‌فیل است)». بعد از گذشت سی سال، این گفته قابل تعمیم به هالیوود است. اما در جماعتِ فوت‌وفن‌بلدِ اهل فکر، آبرامز بر جایی به‌غایت منحصربه‌فرد تکیه زده است. جایگاهی که آن‌را از خلال رابطه‌ی ممتازش با اسپیلبرگ و حالا با لوکاس تعریف کرده است؛ اولی تهیه‌کننده‌ی سوپر 8 بود و دومی تولیدکننده‌ی فیلم آینده‌ی جنگ ستارگان است. آبرامز برخلاف گفته‌ای که موقع اکران سوپر 8 سکه‌ی روز بود، فقط یک وارثِ ساده که فرم‌های بی‌نهایت کودکانه‌ی اسپیلبرگ یا فرم‌های شگفت‌آور و اسطوره‌ای-باستانیِ لوکاس را رونویسی کند، نیست. او با دوباره بازی گرفتنِ اثراتِ این فوت‌وفن و تفکر، در مقیاس‌هایی دیگر، به آفرینش این ارث دست می‌زند؛ هم در قالب پیشبرد قراردادی واقعی در تولید اثر و هم به‌عنوان یک ترومای تکرارشونده در منطق تصاویر…

 

 


جدول ستاره‌های کایه – اکتبر 2013

 

راهنمای جدول:

● زحمت دیدنش را به خودتان ندهید

* اگر لازم شد ببینید

** ببینید

*** حتما ببینید

**** شاهکار

– هنوز دیده نشده

(برای دیدن جدول در ابعاد بزرگتر، روی آن کلیک کنید)